عشق ب فوتبال همانا و خوردن ‌۱۵۰لگد همانا/استعداد های سمیرم را دریابید

مثل خیلی از پسر بچه ها ،از بچگی شیفته ی فوتبال بود و این عالقه ی شدید او نسبت به فوتبال تا الان که به این سن رسیده است همراهش است.

سمیرم/ هاجر (فاطمه )طایی_ اینک شاهد درخشش جوان گمنام و جویای نام داور خوش اتیه و محجوب دور افتاده ترین نقطه جنوبی استان (سمیرم) مجتبی شجاعی ۳۴ساله ؛ دارای لیسانس تربیت بدنی و مدرک داوری ملی و در حال حاضر داور فدراسیون فوتبال کشور است هستیم که در اوج امادگی نخستین سوت دسته اول فوتبال کشور خودرا بدون نقض درکارنامه پرتنش خودبه ثبت رساند.

شجاعی در گفت و گو با خبرنگارعصر اصفهان از علاقه و شیفتگی خود از طفولیت تا به حال می گوید.

او معتقد است اگرچه با اتفاقاتی که برایش افتاده،نتوانسته است تا یک بازیکن موفق شود اما همین مشکالت ،راه اورا آنچنان تغییر داد که این روزها شاید موفقیت خود را مدیون آنهاست.

فوتبال رو از کجا و چگونه شروع کردین؟ و به نحوه ادامه دادین؟ مثل خیلی از پسر بچه ها ،از بچگی شیفته ی فوتبال بودم و این عالقه ی شدید من نسبت به فوتبال تا الان که به این سن رسیدم باهام بوده، دوران دبیرستانم ، به مدرسه فوتبال سپاهان رفتم.

شجاعی همچنین ادامه میدهد که به خاطر استعدادی که داشته ،بعد از ورود به مدرسه فوتبال سپاهان و در همان سال های ابتدای ورودش، به تیم جوانان و امید های سپاهان راه پیدا کرده است دو سال در تیم سپاهان بازی میکردم تا اینکه وقت خدمت سربازیم رسید و به خاطر نداشتن پارتی و رابطه با شخص خاصی نتونستم به عنوان سرباز وارد تیم نظامی بشم و این باعث شد که افسرده بشم، کم کم داشتم از فوتبال فاصله میگرفتم اما همچنان از عالقه و شیفتگی من نسبت به فوتبال کم نشد و برای همین تصمیم گرفتم به سمت عرصه داوری بیام که خیلی اتفاقی با یکی از داوران بین المللی کشورمون آشنا شدم و اون راهنماییم کرد که چطور پا به این حرفه بگذارم و از همونجا استارت داوری من زده شد.

داوری رو از چه سالی و از چه سطحی شروع کردید؟ داوری رو به طور رسمی از سال ۹۰ شروع کردم و ابتدا فقط در مسابقات استانی قضاوت میکردم اما این پایان ماجرا نیست و من بعد از دو سال وارد لیست داوران پایه کشور شدم و چیزی حدود ۴ سال در لیست پایه قضاوت میکردم و بعد از اون هم وارد لیست بزرگسالان شدم.

در طول یکسال چه تعداد بازی ها استانی و کشوری رو سوت زدید؟ در جواب این سوال او با خنده ای که بر صورتش نمایان شد گفت:در هر دومورد تعدادشون خیلی زیاده و اصلا نمیدونم چی بگم ؛هیچ آمار دقیقی ندارم.

عکس العمل خانوادتون از ابتدای ورود شما به این حرفه تا الان چی بوده؟ خانوادم تا یه جایی به شدت مخالف بودن و حتی این مخالفت های به طرزی بود که من یک مدت کوتاهی ،مخفیانه به سمت کاری که دوستش داشتم میرفتم اما خب خداروشکر هرچه که بیشتر زمان گذشت و من دیده شدم،وضعیت فرق کرد.

حامی اصلی شما کی بوده و آیا از طرف متولیان فوتبال مورد حمایت قرار میگیرید؟ این سؤال رو قبال هم از من پرسیدند و من هم هر بار میگم هیچ کس تا الان حامی من نبوده. اما باز هم من یک داور هستم و به نظر مدیران همیشه احترام گذاشتم و میگذارم و همیشه هم در اختیار کمیته داوران بودم.

آیا از حقوقی که بابت دریافت قضاوت های داخلی دریافت میکنید راضی هستید؟ اجازه بدید به این سوالتون جواب ندم.دوست ندارم تعجب کنید.

به غیر از داوری شغل دیگه ای هم دارید؟ من در حال حاضر حسابدار و مدیر داخلی یک کارخانه تولیدی در شهرستان هستم و به دلیل اینکه محل کارم سمیرم هست، در شهرستان زندگی میکنم و برای قضاوتها و ابالغ هایی که از کمیته داوران برای من ارسال میشه مجبورم مسافتی رو طی کنم و از مرکز استان دور باشم که البته همین موضوع باعث سختی کارم در داوری استان شده.

شجاعی در جواب این سوال که شما به عنوان یک چهره شهرستانی که همیشه هم اسم شهرستانتون یعنی سمیرم را یدک می کشید و به این موضوع افتخار هم میکنید از مسئولان شهرستان و مسئول هیأت فوتبال چه انتظاری دارید؛ تنها سکوت کرد و گفت متأسفانه این اشخاص را نمی شناسم سوال بعدی…

برخورد مردم سمیرم با شما چطور بوده؟ همیشه به اینکه سمیرمی هستم افتخار کردم و میکنم و علت این هم فقط و فقط مردم خونگرم این شهرستان است. فراموش نمیکنم در حالی که من مشغول داوری بودم و داوری کفاف مخارج زندگیم را نمی داد ، مردم سمیرم به من کمک کردند تا بتونم راهمو ادامه بدم.

مثال آقای محمد طایی با این که خودم ماشین دارم با اصرار میخواستند ماشین خودشونو در اختیارم قرار بدهند یا آقای امیر حسین آقایی که کارمند بازنشسته تربیت بدنی هم هستند ،میخواستند تا کارت سوخت خودرو خودشون رو در اختیارم بگذارند و دوست دارم یک تشکرکنم از منصور نادری؛زمانی که به خاطر مسائل مالی میخواستم داوری را کنار بگذارم، ایشان برای من شغل دست و پا کرد تا بتونم از پس مخارج زندگیم بربیام یک خاطره از فوتبال که براتون ماندگار شده را برای ما بفرمائید.

شجاعی با لبخندی که روی صورتش نقش بست ادامه داد:یادم میاد وقتی کم سن و سال بودم، انقدرعالقه ی زیادی به فوتبال داشتم که همیشه توی کوچه دنبال توپ بودم و اون زمان، پسر یکی از همسایه هایمان توپی خریده بود که قیمت آن توپ ۱۵۰ تومان بود که من شوت کردم و توپ ترکید و همین موضوع باعث شد تا بچه ها دیگر با من بازی نکنند و بعد از مدتی برای اینکه من را در بازی خودشان راه دهند،شرط گذاشتند که باید به اندازه قیمت توپ،لگد بخوری تا دوباره بتونی در بازی ها شرکت کنی .عشق به فوتبال همانا و خوردن ۱۵۰ لگد،همانا.

چه پیامی برای مسئولین ورزشی سمیرم دارید؟ فکر نمیکنم سمیرم مسئول ورزشی داشته باشه یا شاید هم من متأسفانه نمیشناسم اما قبلا هم گفتم و باز هم میگم که سمیرم سرشار از استعداد های ورزشی است و من امیدوارم که این استعداد ها نادیده گرفته نشه چون یک خیانت بزرگ در حق شهرستان و یک استعداد کشی در سمیرم محسوب میشه.

به عنوان کالم آخر اگر صحبتی دارید بفرمائید.

در آخر میگم عزت و ذلت دست خداست. امیدوارم هر ورزشکاری در هررشته ای که هست با همت و تالش و پشتکار خودش به آرزو هایی داره برسه.

انتهای پیام/عصر اصفهان

Go to TOP