عشایر سمیرم؛ تفاهم و تقابل دیرینه اقتصاد و فرهنگ

سال های سال است که می آیند و می روند، کوچ می کنند و همراه با طبیعت و سختی ها و زیبایی هایش به سمت گرمسیر و سردسیر کوچ می کنند

به گزارش تیم رصد پایگاه خبری سمنا، محمود افشاری نوشت: سختی های زندگیشان در کنار زیبایی های آن تلفیقی از سیاه و سپید همان زندگی همیشگی است اما تصویر آن به گونه ای دیگر است؛ دیگر گونه ای که بیشتر از هر نوع زندگی رنگ و بوی طبیعت و دشت و کوه و سیاه چادرهایی دارد که نشان از این زندگی متفاوت دارند.

شهرستان سردسیر سمیرم یا همان سرحد سرد عشایر که ییلاق شان است و بهار بعد از گذران زمستان از قشلاق به این وادی طی مسیر می کنند و راهی کوچ بهاره می شوند تا بعد از گذران چند ماه به کوچ پاییزه برسند و دیگر بار به گرمسیر و جنوبگان بکوچند.
این چند سطر کوتاه بواقع شمه ای مختصر از یک زندگی متفاوت بود که هر چند در این سال ها که تکنولوژی بر همه چیز مستولی شده آن نیز تغییر کرده و حتی کوچ را هم ماشینی کرده است اما هنوز هم تفاوت ها و سختی ها و فراز و نشیب هایش جای نوشتن و خواندن و تامل دارند.
آنها سمیرم معتدل با توانمندی های آب و خاک و مراتع بکرش را برای کوچ ییلاق برمی گزینند و سالانه افزون بر ۳۰ هزار نفر به این خطه خوش می آیند؛ عشایر ایل قشقایی و از تیره های عمله، دره شوری، فارسیمدان و شش بلوکی این ایل کهن هستند که پنج شش ماهی از سال را در ۳۰۰هزار هکتار از مراتع شهرستان سمیرم ساکن می شوند و اتراق می کنند.
این اتراق دیرینه و متمادی تقابل و تفاهم فرهنگی، اجتماعی واقتصادی حاصل اززندگی مردم بومی شهر و روستاهای شهرستان با جامعه عشایر تا حد زیادی بر سرنوشت و رویه زندگی و فعالیت های روزانه دو طرف تاثیراتی داشته است.
تغییرات و تاثیر هایی که در بهبود معیشت، اقتصاد و هنجارهای فرهنگی هر کدام از جوامع نقش آفرین هستند و در آینده هم خواهند بود.
اما نکته حائز اهمیت در این بین سرانه برخورداری جامعه عشایری از امکانات و اعتبارات موجود است و تنها مختص اداره امور عشایری هم نیست؛ تنظیم و تدوین آئین نامه ساماندهی عشایر نیز گام خوبی در همین زمینه بوده اما شرط اثربخشی آن اقدام و عمل به بندهای این آئین نامه کشوری است.
مواردی همچون بهره مندی از آب آشامیدنی سالم، شبکه برق، ارتباطات و مخابرات، راه های دسترسی، امکانات ورزشی و فرهنگی، سواد آموزی و … که هر کدام حق طبیعی هر فرد ایرانی است و در این آئین نامه هم قید شده است و جا دارد همه دولت ها نیز توجه خوبی به مفاد آن مبذول دارند.
هر چند مواردی مثل خشکسالی و توسعه صنعت که به تخریب و تجاوز به مراتع و ایل راه ها انجامیده مشکلاتی برای این جامعه ایجاد کرده اما اتخاذ ساز و کارهای خاص در هر دوره زمانی می تواند دست کم از مسائل و مشکلات آنها بکاهد و زمینه شکوفایی و تولیدات خوب آنها از جمله گوشت مرغوب و محصولات لبنی خالص را فراهم کند.
به هر روی، پایان ییلاق نزدیک است و زمزمه عزیمت قشلاق به گوش می رسد و بار دیگر زنگوله های گوسفندان پرشمار عشایر خبر از رفتن و کوچی دیگر می دهند.

انتهای پیام/ ایرنا

Go to TOP